Panie dziękuję Ci że stworzyłeś świat piękny i bardzo różny (...)
pozwól o Panie
żebym rozumiał innych ludzi inne języki inne cierpienia
a nade wszystko żebym był pokorny (...)

ZBIGNIEW HERBERT   
MODLITWA PANA COGITO   
foto_b1foto_b2foto_b3
 

Jan Kamiński, Po stronie cieni

Po stronie cieni to powieść o starości, do której każdy z nas musi dojrzeć. To opowieść o zmierzchu, o trwaniu w tym przedziwnym stanie, w którym – jak sugeruje nam Kamiński – już wcale nie jest takie pewne, po czyjej jest się stronie: tych, którzy żyją, czy tych, którzy żyli? Poza tym, co to znaczy: „żyli”? Skoro cały czas się
z nimi rozmawia, to może jednak oni nadal są? Może jest na to choć cień szansy?
To powieść o dziwacznej chwili, do której zmierza każdy z nas,o chwili, w której następuje pomieszanie światów oraz czasów,gdzie jest się u siebie zarówno „tu”, jak i „tam”, gdzie to, co było dawniej jest o wiele bardziej realne niż to, co dziś...
Wreszcie to powieść o niemożności, o daremności, o zmaganiu się z przekleństwem pamięci, bowiem, jeśli starość jest okrutna,to właśnie dlatego, że rozsypuje świat – to, co przez całe życie budowaliśmy – niczym puzzle i mami skrawkami układanki, z której
nic już nigdy nie da się ułożyć... Ale, Boże, jak lśnią te fragmenty,te – na pozór – oderwane od siebie historie, splatające się u Kamińskiego w jedną, spójną całość...

DO KUPIENIA (kliknij)

 

Po stronie cieni to powieść znakomita, potwierdzająca świetną literacką formę Jana Kamińskiego.
Piotr Brysacz

 

JAN KAMIŃSKI

(ur. 1947), pisarz, eseista. Autor Queridy, Daleko, coraz dalej – cicho, coraz ciszej, Fugi, Metafizyki prowincji, Kubajek i dwóch powieści, za które otrzymał Nagrodę Literacką im. Wiesława Kazaneckiego: Książki meldunkowej (2011) i Czasu Budzika (2013). Mówi o sobie, że całe życie choruje na przewlekły romantyzm, z którego – bez powodzenia – próbuje się wyleczyć. Mieszka w Jaryłówce i w Białymstoku.

Projekt i wykonanie magicGate.pl